NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
14 lipca 1972 roku.
George McGovern wygrywa nominację demokratów na prezydenta USA.
Przyjmuję waszą nominację z pełnym i wdzięcznym sercem.
Pokonuje Humphreya, który prawie odebrał Nixonowi
prezydenturę cztery lata wcześniej.
Nixonowi przepowiadano reelekcję.
Postulując zakończenie wojny w Wietnamie,
McGovern ma szanse wygrać, potrzebuje tylko współkandydata.
Ted Kennedy kategorycznie odmawia.
Właściwie to wszyscy mu odmówili. Hubert Humphrey – nie.
Walter Mondale – nie ma mowy.
Uderza do senatora Gaylorda Nelsona, on na to „Nie, dzięki.
Może Thomas Eagleton?
To młody liberał, katolik.
Związki go kochają, może ci dać Missouri”.
Czas ucieka, więc pytają Eagletona,
czy zrobił kiedyś coś, co zaszkodzi kampanii.
Eagleton zaprzecza, więc machina idzie w ruch.
Pojawiają się plotki o stanie zdrowia Eagletona,
bo zapomniał wspomnieć,
że przez depresję trzy razy trafiał do szpitala
i dwa razy leczono go zabiegami EW.
- Co to znaczy? - Elektrowstrząsy.
Terapia szokowa.
Eagleton utrzymuje, że McGovern w pełni popiera
jego decyzję o pozostaniu w wyborach.
Jego sztab nie jest na to gotowy, McGovern próbuje się bronić.
Poparł Eagletona, ale ten zrezygnował trzy dni później.
Demokraci przegrali jeden z najbardziej nierównych wyścigów o fotel prezydenta.
Czemu mi o tym mówisz?
To pytanie retoryczne? Jaśniej już mówić się nie da.
Strzeż się wice z sekretami, Payton.
Andrew mówił, że Infinity udaje, więc jest toksyczna.
Jeśli to prawda i się rozniesie, to już po kampanii.
To wpłynie na każde wybory, w jakich kiedykolwiek weźmiemy udział.
Brakuje nam pięciu punktów. Mamy szansę wygrać, bo ją wybraliśmy.
To się skończy, gdy wyjdzie na jaw, że zmyślała,
żeby móc pojechać do lunaparku z LeBronem Jamesem czy coś.
Wyjdziesz na idiotę albo kłamcę.
To niebezpieczne, wyrzućmy ją.
Albo zaczekajmy. Na razie skupmy się na wygranej.
Najpierw upewnijmy się, czy udaje.
SKRZYNKA 1
PRIORYTET
Sprawdźmy.
Witaj, kochanie.
W końcu dotarła do mnie przesyłka
z biblioteki Lobe LaRoche w Paryżu.
Interesujące lektury.
- To ci na pewno poprawi humor. - Tak rzadko mnie tu odwiedzasz.
Nie lubię przeszkadzać ci w pracy.
Oceniasz mój styl życia.
Ojciec kazał mi zdobyć zawód.
Miałem do wyboru statystykę,
hodowlę koni
i ogrodnictwo.
Nie mógłbyś.
Masz katar sienny.
Fakt. Więc wybrałem książki.
Kiedyś przejdę na emeryturę i znajdę czas, by je poczytać.
Czy ostatnio coś się we mnie zmieniło?
Tak, przestałaś udawać, że mój dotyk sprawia ci przyjemność.
Nie jestem spełnieniem twoim snów.
Gdy zgodziłaś się mnie poślubić, zaakceptowałem fakt,
że moja żona będzie grać rolę zakochanej we mnie kobiety.
Ale ostatnio odechciało ci się nawet udawać.
Nie chcę dłużej udawać.
Kocham kogoś innego.
Tresuje nasze konie.
- On? - Skarbie!
Brigitte to kobieta.
Jak do tego doszło?
Poznałyśmy się na charytatywnym balu kostiumowym.
Będzie jak z innymi? Ceramiczka z Brazylii?
Kobieta od skoków z klifu?
Ta okropna rysowniczka?
Dotychczas przymykałem na to oko
i czekałem, aż ci przejdzie.
Nie.
Kocham ją.
Chcę rozwodu.
Komoda Harrington.
Stworzył ją Thomas Chippendale w 1770 roku.
To arcydzieło z blatem z tulipanowca
i pozornymi szufladami ozdobionymi rozetami.
Był to najdroższy mebel, jaki sprzedano na aukcji,
gdy zlicytowano go za sześć milionów w Sotherby’s w 2010 roku.
Trzykrotne przebicie ceny katalogowej, ale musiałem ją mieć.
Wiedziałem, gdzie ją postawić.
Halo?
Co?
Boże, czy on umrze?
Tato, słyszysz mnie? To ja, Martin.
Jest w śpiączce farmakologicznej.
Ma krwiaka podtwardówkowego.
Musimy poczekać, aż zejdzie opuchlizna.
Czemu zeskoczył z dachu?
Przeze mnie.
Poprosiłam go o rozwód.
Już czwarty raz ktoś wyskoczył z okna,
gdy chciałam się rozstać.
- Jesteś okropna! - Luther, nie mów tak do mnie.
Wiem, że jesteś zdenerwowany, ale teraz musimy się trzymać razem.
Nie chcę, żeby umarł.
Ja też nie.
Przez całe życie tylko on był dla mnie dobry.
To po cholerę ci rozwód?
Bo znużyła mnie rutyna
i to, że wszystko mi wybaczał,
a moja nuda przeistoczyła się w urazę.
Tak mi przykro.
Fajnie, że w końcu przyszedłeś.
Wal się, chociaż dzisiaj odpuść!
Może właduję cię do łóżka obok mojego ojca?
Przestań.
- Łapy precz. - Chłopcy!
Dosyć tego!
Ta negatywna energia nie pomoże ojcu.
- Mamo, odpuszczę wybory. - Nie.
Muszę być tutaj z wami.
Nie, kochanie.
Cokolwiek się stanie, twoje życie jest dziedzictwem ojca.
Musisz jakoś nadrobić to,
co ci dwaj zrobią z naszym nazwiskiem.
Co powiesz uczniom,
dla których to marnowanie dobrego rolls-royce’a?
Po pierwsze, Jeremy, to auto zniszczono pół roku temu,
gdy jakiś śmieszek wsypał mu piach do baku.
I nie można mówić o marnowaniu, gdy zebraliśmy połowę 45 tys.
na zatrudnienie w szkole komisarza ds. molestowania.
Każde uderzenie młota to dla nas 250 dol...
dolarów, które pomogą nam walczyć z molestowaniem.
Dobrze się czujesz?
Zamroczyło mnie, to wszystko.
Czasem tak się dzieje w czasie leczenia.
- Dzięki, Jeremy. - Cześć.
Na co to leczenie?
Na jakiego raka chorujesz?
Babcia mówi, że lepiej, żebym nie znała szczegółów.
Według niej będzie mi z tym gorzej.
Rozumiem. Może chcesz iść do domu?
Nie, nie odpuszczę.
Zostanę, bo chcę wygrać te wybory.
Ludzie ze mną gadają.
Pierwszy raz czuję, że mnie zauważają.
Całe życie tego pragnęłam.
- Dobrze. - Okej.
- Idź do nich. - Dobra.
- Tylko uważaj. - Jasne.
- Payton! - Gdzie byłeś?
Nigdzie, sprawdzałem sondaże.
Co z nią?
Mówiła, że właśnie była u lekarza.
Dawaj, Infinity!
Wezwijcie karetkę!
- Puls? - Jest.
Dzwońcie po pogotowie.
Więc twoim zdaniem zrobiło ci się słabo przez transfuzję płytek krwi?
Pewnie tak.
Trzeba było wyluzować, jak babcia kazała.
Pyszny soczek.
Smakuje ci?
Naprawdę.
Co wy robicie?
A jak myślisz?
To idealna ustawka na zdjęcia.
Nie podoba mi się to.
No to co, mało mnie to obchodzi. Zdjęcie będzie jeszcze lepsze.
Chyba się skończył.
Infinity, możemy zrobić szybkie zdjęcie?
Wybacz.
Dzięki.
- Mrowi mnie w palcach. - Podłączę to.
Infinity!
O Boże!
Proszę pani?
- Spokojnie, nic jej nie jest. - Co tu się dzieje?
Odsuń się od niej!
- Proszę pani! - Za kogo się masz?
Jestem pielęgniarką.
Infinity zemdlała.
Pobierzemy jej krew i zadam pani kilka pytań...
Żadnego pobierania krwi mojej wnuczce!
Bez takich mi tu!
Co pani robi? Proszę nie...
Wezwę ochronę!
To sobie wzywaj!
Wstawaj. Wkładaj buty.
Gdzie masz rzeczy?
Nie będziecie nakłuwać ani dźgać tego biednego dziecka.
Już raz była dzisiaj w szpitalu.
Cały cholerny ranek ją nakłuwali i dźgali.
Siadaj na wózku, wychodzimy.
Usiądź tutaj.
Wie pani, na co choruje
albo rozmawiała z jej lekarzami?
Tak wygląda jej życie.
Czasem zdarzy się jej zemdleć.
Ma też alergię na rodzynki.
Czy ktoś...
Czy ktoś dał jej tutaj rodzynki?
Nie.
Ja i jej lekarze się nią zajmiemy.
Tu jest nazwisko i numer
jej pełnoetatowego pielęgniarza.
Chcecie mnie aresztować?
Proszę bardzo, ale najpierw porozmawiajcie z nim.
Najpierw porozmawiajcie z nim!
Jedziemy do domu.
Kretynie.
Niech zgadnę,
nie pozwoliła zrobić jej badań, co?
Mówiłem, że udaje.
Palisz skręta?
Pomaga na moje ataki.
No tak, czytałem, że marihuana...
Idioto, nie mam ataków,
tylko porażenie mózgowe i lubię się zjarać.
Skąd tyle wiesz o Infinity? Skąd ta pewność?
Od początku chodzimy razem do klasy, ciulu.
Od lat ją obserwuję, bo zawsze się w niej kochałem.
Kiedy kogoś tak długo obserwujesz,
zaczynasz zauważać rzeczy, których nie widzą inni.
Jak się porusza, jak nigdy nie zdradza szczegółów choroby.
Czemu nie wie, jakiego ma raka?
I czemu zawsze po wizycie w szpitalu czuje się gorzej?
Czemu nic nie mówiłeś?
A, właśnie mówię tobie. B, mówiłem innym.
Mówiłem naszej nauczycielce i wicedyrektorowi.
Nie uwierzyli mi.
Dostałem dwa tygodnie kozy za nękanie, co jest porąbane.
To co mam zrobić?
Podążaj za krwią.
Astrid i Skye zrażają do siebie ludzi.
Zgarnęliśmy im temat molestowania, więc zaczynają panikować.
W ostatnim sondażu idziemy łeb w łeb.
Zapamiętajmy tę chwilę.
Odzyskaliśmy 10 punktów w tydzień, bo jesteśmy skuteczni.
Gdy nasi przeciwnicy rozdawali ulotki,
my zebraliśmy 45 tys. na etat dla nowego pracownika.
Sondaże nam służą, bo przynosimy rezultaty.
Dobra, wyłączcie laptopy i telefony,
pogadajmy na osobności.
Za mną.
Chodzi o Infinity.
Andrew coś mi powiedział.
Powiedział o swoich podejrzeniach dwóm nauczycielom.
Ja nie mogę.
I co z tym zrobili?
Nic, poza tym, że go uciszyli.
Nie mamy dowodów, ale nie wiemy, kto co wie.
Nie drąż tego. Musisz odpuścić.
Nie schowam głowy w piasek.
Właśnie, że schowasz!
I przestaniesz gadać z tym niepełnosprytnym Andrew.
Jeśli to prawda, będziesz musiał się jej wyprzeć.
Musimy przetrwać trzy tygodnie. Kto wie, o co chodzi temu Andrew.
Może Astrid go wysłała, żeby nas szpiegował.
- Nie... - To proste.
Przestań zadawać pytania!
Jezu, nie ruszaj się, to cię nie zatnę.
Przepraszam.
Witaj, Payton, miło, że wpadłeś.
Kwiaty, nie trzeba było.
Byłyśmy z babcią wszędzie.
To z Disneylandu,
to z finału American Idol.
Poznałam Randy’ego Jacksona, jest przemiły.
Grał na basie w Journey, uwierzysz?
- Nie wiedziałem. - Ja też nie.
To twój tata?
Nie, to Ray, pielęgniarz. Pracuje w szpitalu.
Przyjaźni się z babcią.
Prowadzi moje leczenie,
a gdy nie mogę iść do szpitala, przyjeżdża do domu czy gdzie tam jestem.
No wiesz...
Co tu robisz, głupia gąsko?
Jeździ z wami na wycieczki?
Czasami. Na przykład tutaj...
To my w Busch Gardens z wielbłądem.
No proszę.
Infinity, pomóż babci nakryć do stołu.
Dobrze.
Pysznie pachnie.
To jak?
Kubeczki bolońskie?
Tylko bez oceniania.
Wiem, że u was nie jada się takich kolacji.
Nie, wyglądają świetnie.
Skarbie, uważaj.
Gorące jak lawa, sparzysz sobie podniebienie.
Najpierw podmuchaj.
Tłuczone ziemniaki.
Jak wam idą wybory?
Bardzo dobrze.
- Brakuje tylko kilku punktów... - Dobrze.
...ale rozkręcamy się, więc mamy szanse.
- Tak się cieszę. - To takie emocjonujące.
Co będziemy z tego miały?
Słucham?
Skoro Infinity bierze w tym udział
i zdobywa głosy,
a ty, no wiesz, wygrasz te wybory,
co za to dostaniemy?
Uwielbia łodzie.
Zwłaszcza te disnejowskie rejsy, prawda?
Są przystosowane do wózków i takie fajne...
Co z tobą?
Nie sięgaj nad cudzym talerzem, tylko poproś o podanie.
- Czy mogę prosić o podanie? - Oczywiście, że możesz.
Mam zapłacić za rejs Disneya?
Właściwie to tak.
- Babciu. - Co?
Zawstydzasz mnie.
Daj spokój, przecież to dziany dzieciak.
Jego rodzina na pewno wydaje miliony na cele charytatywne.
Dla niego to tyle co nic.
Pani Jackson, Infinity...
jeśli wygramy, dostaniecie tę wycieczkę.
- Zjedz jeszcze jeden. - Jakie to miłe!
- Słyszałaś? - I jeszcze.
- Cudownie. - Dokładka.
- To cudowne. - Tak!
- Wspaniale. - Choć tyle zrobię.
Mogę na chwilę odejść od stołu?
- Mogę? - No dobrze, idź.
Przewrócę płytę.
- Co tu robisz? - Czyje auto tam stoi?
To Payton, ten od wyborów, pamiętasz?
Dobiera ci się do majtek?
Oczywiście, że nie. Ohyda. Proszę, bądź cicho.
- Proszę. - Ale się napaliłem.
- Chcę się teraz kochać. - Nie mogę, jemy kolację!
To zajmie chwilkę.
Zmacaj cycki przez bluzę, tylko nie pomnij.
Masz trzy minuty!
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć...
Wygląda na to, że dużo podróżowałyście po Florydzie.
O tak.
Byłyśmy w zachodniej części i na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej.
W środkowej Florydzie, w St. Augustine.
Przepraszam,
ale jest jeden temat, który muszę poruszyć.
Chodzi o Infinity.
Słyszałem plotki.
O mojej Infinity?
Zgadza się.
Jeden chłopak ze szkoły powiedział mi, że Infinity udaje chorobę,
prawdopodobnie dla pieniędzy.
Kto tak powiedział?
Nie, czekaj.
Niech zgadnę.
Pewnie ten gówniarz Andrew, tak?
Coś ci o nim powiem.
Przyłapałam go, jak masturbował się przy Infinity.
Zgłosiłam to i powiadomiłam szkołę.
Rozumiem, o tym nie wiedziałem.
Jak śmiesz przychodzić do naszego domu
i oskarżać moją wnuczkę.
Nie oskarżam jej, chciałem tylko...
Gówno prawda!
Wpadasz tutaj w tym durnym swetrze
i ulizanej fryzurze.
Nie masz prawa nas tak traktować!
Przepraszam, nie powinienem nic mówić.
Zgadza się, nie powinieneś!
Masz w ogóle pojęcie, co ja z nią przeszłam?
Nie przespałam bez przerwy dłużej niż 15 minut, od kiedy się urodziła.
Wiesz, jak to jest?
Babciu?
Codziennie budzę się w środku nocy
i biegnę do jej pokoju sprawdzić, czy wciąż oddycha.
Czy Bóg mi jej nie zabrał.
Nie wierzysz mi? Proszę.
To jej dokumentacja medyczna z ostatnich pięciu lat.
Poczytaj sobie, sukinsynu!
Taki jesteś mądry i bogaty, szybko ci pójdzie!
Przepraszam, że panią zdenerwowałem, pójdę już.
Wykorzystujesz ją do własnych celów. Wstydź się!
Trzeba było jej bronić!
Wstydź się!
Przepraszam, ale muszę już iść.
Co? Nie, zaczekaj. Weź je ze sobą.
- Babciu. - Weź je sobie.
Weź je sobie!
Weź je ze sobą!
Możesz je porozklejać po całym mieście,
żeby zakończyć te plotki.
Bierz je, durny sukinsynu!
Dziękuję, że tak szybko pani przyszła.
Mówił pan, że to pilne.
Chodzi o to, że pan Hobart jest w szpitalu?
Testament pani męża jasno mówi, że w wypadku jego niedyspozycji,
jako żona otrzymuje pani pełnomocnictwo, jednak...
Nie jesteś już jego żoną.
Chłopcy, porozmawiajmy bez obecności prawników.
Powiedziałaś mu, że chcesz rozwodu.
Według Lupe od miesiąca nie mieszkasz w domu.
O czym oni mówią?
Uważamy, że jeśli przedstawimy fakty sędziemu,
w celach prawnych uzna on
pani zachowanie za wiążącą separację.
To uruchomi zapis z waszej intercyzy,
który mówi, że jeśli porzuci pani pana Hobarta dla innej osoby...
Nic nie dostaniesz. I ty też nie, ty blady przychlaście!
Martin, ciągle milczysz. Czy tego właśnie chcesz?
To ty tego chciałaś.
Zniknąć z nim i nigdy więcej nas nie oglądać.
Mamo, ani słowa, dopóki nie znajdziemy adwokata.
Przygotujcie się na wojnę.
To prawda.
Było tak, jak mówią.
Kocham kogoś innego i poprosiłam ojca o rozwód.
Zgodziłam się też na zapis w intercyzie.
To wydawało się uczciwe.
Nie wyobrażałam sobie, że zakocham się w kimś innym.
Porzuciłam marzenia o miłości, zanim zgodziłam się na ślub.
Mamo, nie rób tego.
Kocham was, chłopcy.
Wykarmiłam was własnymi piersiami, każdego przy jednej.
Bez nianiek. Kąpałam was codziennie.
Wiem, że nasze relacje nie są idealne, to moja wina.
Matka powinna otworzyć serce na dzieci,
a nie kazać im o nie walczyć, ale zależy mi na was.
Nie każcie swojego brata za moje grzechy.
Masz się wyprowadzić.
Gdybyście teraz powiedzieli „Zacznijmy od początku.
Kierujmy tą rodziną, dbajmy o nazwisko dla ojca.
Stwórzmy wizję dla przyszłości rodziny”,
wszystko bym wam wybaczył.
Jeśli ja mogę to zrobić po tym, jak mnie dręczyliście,
wy nie możecie?
Słyszałeś kiedyś o pangenezie?
Hipokrates wierzył, że fragmenty ciała przepływają przez krew do genitaliów,
a potem do potomka.
- Więzy krwi. - Jezu.
To silna więź łącząca rodziców z dziećmi.
Chroni ją prawo.
To pokazuje, jak ważne jest pokrewieństwo w kulturze Zachodu.
Eugenicy wykorzystywali te same teorie, aby usankcjonować rasizm.
Nie chcemy cię tutaj.
Nie jesteś jednym z nas i nigdy nie będziesz.
Wiem, że jestem tu obcy, jasne?
Dlatego tak bardzo to doceniam.
Dlatego chodzę na zbiórki charytatywne mamy...
i odwiedzam sklepy z antykami, szukając książek dla ojca.
Dlatego chcę uhonorować nasze nazwisko, zostając prezydentem.
Dlatego siedziałem przy łóżku ojca, trzymając go za rękę i modląc się.
Za późno na lizusostwo, bracie.
I tu się mylisz, bracie.
Ojcu się poprawia.
Według lekarzy to cud.
Jest w śpiączce, ale jego mózg działa, a stopy reagują na dotyk.
Więc się wybudzi.
Może nie jutro ani nie za tydzień, ale w końcu – tak.
A wtedy powiemy mu z mamą, jak się zachowaliście,
i wszystkie więzy krwi świata nie zdołają was uratować.
Nazywa się Ray Callawalich.
Pracuje w szpitalu pediatrycznym od sześciu lat.
Tylko w tej pracy utrzymał się tak długo.
Musi być lojalny wobec szpitala, bo zatrudnili go,
chociaż był aresztowany za oszustwa telekomunikacyjne.
- Oszustwa? - Jest gorzej.
Ma czworo znajomych na Facebooku, w tym Infinity i jej babcię.
Pozostali to Legoland i marka ciasteczek.
Osiem godzin temu napisał, cytuję,
„Cieszę się”, zrobił literówkę, „na wyjazd do Atlantydy”, tu też,
„z kochaną szyjaciółką Infinity i jej babcią”.
Próbował oznaczyć Infinity, ale oznaczył fanpage SUV-a Infiniti.
Co to Atlantyda?
Poważnie pytasz?
No tak, jesteś bogaty.
Taki świetny kurort. O ile lubisz zjeżdżalnie wodne.
Jedna zjeżdża pod wodę i mają tam rekiny.
Czy to nie dziwne, że taki tępy pielęgniarz
przyjaźni się z pacjentką?
Masz teorię?
- Babcia wywołuje u Infinity chorobę. - Daj spokój.
Odwaliło jej i wynajęła tępego pielęgniarza,
przekupuje go wakacjami i nie wiadomo czym,
żeby móc mieszać w dokumentacji.
- To nie do udowodnienia. - Przeciwnie.
Robimy akcję krwiodawstwa, mamy próbkę, badamy ją.
Nie patrz tak, to będzie część kampanii.
Pokażemy, że w walce z HIV nie ma miejsca na ignorancję
i każdy w szkole może oddawać krew,
nawet geje i Haitańczycy.
Ogarnę to, będzie legitnie.
- Nie mamy tu Haitańczyków. - Jest Pierre.
- Zdobędziemy głosy gejów i Haitańczyków. - Jednego.
Zgadza się.
Nie mówmy Jamesowi, dlaczego to robimy.
Czemu?
Aż się pali, żeby wywalić Infinity, odbije mu.
Pewnie sam ją wyrzuci. Może to nic poważnego.
Może to tylko świr z zezem, który lubi nastolatki,
babcie i parki rozrywki.
- Niech to zostanie między nami. - Dobrze.
AKCJA KRWIODAWSTWA
Miło cię poznać.
Kiedyś próbowałem oddać krew, ale powiedzieli mi, że nie mogę,
bo co roku latam z rodziną do Port-au-Prince.
Lata 80., malaria, takie tam.
Dla mnie to kłamstwo.
Prawdziwy powód to ignorancja, ksenofobia i histeria wokół AIDS.
A skoro Payton to zauważa,
jeśli będzie tak dbał o szczegóły jako przewodniczący,
może przewodzić najbardziej znaczącemu samorządowi
w historii tej szkoły.
Dostałam SMS-a. Co tu się dzieje?
Jest źle. Czemu nie robimy takich rzeczy?
To ty kandydujesz, ciebie powinnam pytać.
Cześć.
- Cześć wszystkim! - Dzięki, że przyszłaś.
Ale będzie fajnie. Dobra.
- Okej. - Jak leci? Bardzo dziękuję za pomoc.
Doceniam to.
- Dbajcie o nią. - Już podłączona?
Nie zrobię sceny, ale musimy porozmawiać na zewnątrz.
Uspokój się.
Stul dziób, McAfee.
James!
Zorganizowaliście to za moimi plecami.
To poważne naruszenie naszej współpracy.
Payton, nie rób tego. Nie chcesz tego wiedzieć.
Cokolwiek jej jest, najważniejsze, żebyś o tym nie wiedział.
Straciło się status ulubieńca, co?
- Wal się! - Ty się wal!
Pobierzemy próbkę krwi, przebadamy,
sprawdzimy białka, morfologię i markery nowotworowe.
Jeśli ma raka, badania to wykażą.
Payton, mówię ci, jeśli ona udaje, to się rozniesie.
Tylko nasza trójka zobaczy wyniki.
A wam ufam w stu procentach.
Muszę wiedzieć.
Pielęgniarki w szpitalu mówią, że mam świetne żyły.
Ja na to: „Może to dlatego, że mnie tyle kłujecie”.
Dzięki, że zachęciłeś mnie do grania.
Muzyka pozwala nam czuć.
Potrzebujesz tego bardziej niż inni.
Podoba mi się twoja kampania.
Jest taka pozytywna.
Niech taka zostanie, ludzie muszą w coś wierzyć.
Pozytywne podejście to tylko środek do celu.
Mogę nie być dobrym człowiekiem.
Nie musisz być, wystarczy, że robisz dobre rzeczy.
Tęsknię za tobą.
Panie Payton.
Przyszli jacyś dwaj panowie.
Podałam im przekąski i wodę na patio.
UNIWERSYTET HARVARDA
DROGI PANIE HOBART,
GRATULACJE! ZOSTAŁ PAN PRZYJĘTY
Przyjęliście mnie.
Ciesz się tą chwilą.
Cieszę się. Muszę zadzwonić do matki.
Przepraszam, dostałem się z listy rezerwowej?
Ktoś zrezygnował czy...
Nie.
Wiesz coś o językach słowiańskich?
Nasze badania dowiodły, że języki słowiańskie,
jak rosyjski, ukraiński czy bułgarski,
w przyszłości będą bardzo cenne dla naszych absolwentów.
I tu pojawiasz się ty.
Budowanie nowego wydziału nie jest tanie.
Potrzebujemy wykładowców, oprogramowania,
programu, nowego budynku.
Rozumiem.
Rozumiem, że mam za to zapłacić, żebyście mnie przyjęli?
Twoja rodzina, owszem.
To oni zarządzają finansami.
Wcześniej byli bardzo hojni.
Twoi bracia nie mieli tak dobrego CV jak ty.
Panowie, przykro mi, nie mogę. Muszę się dostać za moje zasługi.
Nie pierwszy raz tak załatwiamy sprawy.
Wiem, wszyscy wiedzą.
Gdy nazywasz się tak jak budynek na kampusie,
wiadomo, o co chodzi.
Jeśli boisz się rozgłosu, wpłata może być anonimowa.
To dla osób, które nie będą znane, ja chcę być prezydentem.
Ktoś to wykorzysta.
Payton Hobart nie był dość dobry i wciąż nie jest.
Masz tydzień, żeby to przemyśleć.
Inni kandydaci z listy rezerwowej też mają pieniądze.
Ty masz ich najwięcej.
Masz tylko nerkowce?
Tylko nerkowce.
Mam alergię na orzechy drzewne.
- Powinniśmy się przebrać? - Boże.
Muszą nas zobaczyć.
Inaczej będą podejrzewać, że go zamordowaliśmy.
Przecież to zrobimy.
Jasne, że zrobimy. Ogarnij się.
No sorry, jestem nowy w ojcobójstwie.
Co czujesz?
Do niego?
Tak, co czujesz do naszego ojca?
Kochasz go?
Ważne, żeby on mnie kochał.
To nie to samo?
Ja go kocham.
Ale nie szanuję go, jest słaby.
Kto trzyma poduszkę?
Ja mogę, co mi tam.
Dzięki.
Nagle mi z tym wszystkim dziwnie.
Wiesz, mordujemy własnego ojca.
Przestań.
To nasza jedyna szansa, żeby zdobyć wszystko.
Jeśli się obudzi, mama i Payton wszystko zniszczą.
Przesłuchałeś taśmy braci Menendez, jak ci kazałem?
- Tak. - Dobra.
Jak powiemy pielęgniarce, że tata nie oddycha, nie histeryzuj...
Czemu mi rozkazujesz, jakbym nie wiedział, co robić?
Jestem od ciebie starszy.
O 47 sekund.
Chcę, żeby wszystko poszło idealnie.
A myślisz, że ja nie?
Nie skupiasz się na szczegółach, takie są fakty.
Chyba wolałbym,
żebyś nieco delikatniej udzielał mi porad.
Dobra.
Przepraszam.
Witajcie, chłopcy.
Mamy nowego kucharza?
Chyba nie.
Te brukselki są ostrzejsze niż zwykle.
Zastanawiam się, czy uraz głowy wpłynął na moje kubki smakowe.
Według lekarzy nie powinieneś mieć żadnych trwałych urazów,
może poza delikatnym utykaniem.
Moim zdaniem utykający mężczyzna wygląda osobliwie i światowo.
Dokładnie, to superseksowne.
Źle oceniłem Paytona.
To był szok, gdy się przebudziłem i zobaczyłem go przy łóżku.
Czytał mi fragmenty trzeciego rozdziału W poszukiwaniu straconego czasu.
Jaka wyjątkowa przyjemność...
W tamtej chwili, przepełniony wdzięcznością za cud życia,
zobaczyłem, jak siedzi tam sam i zdobywa się na ten uroczy gest,
i zrozumiałem, że przez cały czas myliłem się co do niego.
Próbował mi powiedzieć, jak Martin i Luther
zachowywali się, gdy byłem nieprzytomny, ale nie uwierzyłem.
Jak mógłbym? Moi synowie?
Postanowił mi to udowodnić.
Nie!
Zastawił na nich pułapkę.
Nadzieja na moje wyzdrowienie miała być przynętą.
Jest słaby.
Przez cały czas byłem przytomny...
Kto trzyma poduszkę?
...gdy planowali, jak mnie zabić.
Ja mogę, co mi tam.
To mi złamało serce.
Zdenerwowałaś się.
Boże Drogi.
Oczywiście, nasi synowie chcieli mnie zabić.
Nie to mnie martwi.
Ojcobójstwo pasuje do bliźniaków.
Nie sądzę, żeby naprawdę to zrobili.
Na pewno nie Martin.
Chodzi o Paytona.
Ta jego dwulicowość.
To paskudna cecha.
Payton mnie uratował. Na pewno mu to wynagrodzę.
Ale postawię warunki.
- Zerwiesz z Brigitte. - Nie.
Nie pozwolę, żeby miał cię ktokolwiek poza mną.
- A co z Paytonem? Kocham go. - Wiem.
Dlatego jedynym sposobem, żebyś wróciła do naszego układu,
będzie obietnica, że jeśli to zrobisz,
zrobię, co w mojej mocy, aby marzenia Paytona się spełniły.
Kochanie.
Wróciłaś.
Ustaliliśmy, jak to wszystko naprawić.
Sto godzin prac społecznych.
Podjąłem decyzję.
Zostawiam wszystko Paytonowi i matce.
Wydziedziczam was.
Zabiję cię.
Poinformowałem Harvard,
że nie będę płacił waszego czesnego.
Jeśli chcecie tam studiować, połączcie to z pracą.
W sensie, że niczego nam nie dasz?
Nie, dam wam jedną rzecz.
Komodę Harrington.
Przywołuje same złe wspomnienia.
Zapłacimy za nią podatek!
Zostawiasz nas z długiem.
Wiem.
Gratulacje, synu.
Zostałeś dziedzicem mojej fortuny
i mojego serca.
W chuja sobie lecisz?
Mnie też to smuci.
Zabiłaś we mnie miłość.
Wiem.
Muszę przestać to robić innym.
Brigitte, tylko nie skacz z okna.
Gdybyś teraz z nią odjechała, poparłbym cię.
Złożyłam obietnicę i jej dotrzymam.
Twoja ambicja mnie przeraża.
Gdzie byłeś? Spóźniłeś się.
Co ty mówisz? Umówiliśmy się o 16, jestem na czas.
Zwykle jesteś wcześniej, więc dla ciebie to spóźnienie.
Musiałem się odlać.
Załatwię sobie cewnik, żeby rozwiązać ten kryzys
związany z moją potrzebą oddawania moczu.
Masz wyniki?
Dobra, mogę tylko coś powiedzieć?
Zignorujecie mnie, chociaż mam rację,
bo nagle jestem tym złym i mi nie ufacie,
jakbym kiedykolwiek zrobił coś złego dla kampanii i naszej wygranej.
Możemy ich nie otwierać?
Wtedy nie będzie odwrotu.
Wszystko się na zawsze zmieni.
Otwieraj.
BADANIA KRWI NEGATYWNE
Wszystko ma w normie.
Jezu.
W jej ciele nie ma ani jednej komórki raka.
Więc nasuwa się oczywiste pytanie.
Co teraz zrobisz?
Napisy: Magdalena Adamus